Stres przed aparatem jest normalny

Większość osób, które spotykam na sesji, mówi na początku:
„Nie wychodzę dobrze na zdjęciach”. To zupełnie zrozumiałe. Przed aparatem czujemy się obserwowani, nawet jeśli po drugiej stronie stoi życzliwa osoba. Dlatego nie zaczynamy od trudnych kadrów ani od oczekiwania, że od razu poczujesz się swobodnie.

Najpierw łapiemy rytm

Pierwsze minuty służą temu, żeby się poznać i oswoić z obecnością aparatu. Rozmawiamy, idziemy powoli, czasem robię kilka zdjęć z większej odległości. Nie musisz patrzeć w obiektyw. Możesz skupić się na oddechu, na ruchu albo na kimś, kto jest obok Ciebie.

Dostaniesz konkretne wskazówki

Nie będę mówić tylko „bądź naturalnie”, bo wiem, że to niewiele pomaga. Podpowiem Ci, gdzie stanąć, co zrobić z dłońmi, w którą stronę skręcić twarz i kiedy dać sobie chwilę przerwy. To drobne wskazówki, które nie odbierają autentyczności, pomagają ją spokojnie wydobyć.

Daj sobie prawo do nieidealności

Nie musisz mieć perfekcyjnej fryzury, idealnej cery ani pewności siebie na poziomie sto procent. Emocje, drobny ruch i prawdziwe spojrzenia są dużo ciekawsze niż nieruchoma, „poprawna” poza. Po chwili aparat przestaje być najważniejszy, a zostaje spotkanie i doświadczenie, które naprawdę może być przyjemne.